خصوصيتى هم كه به آن ختم مى شود ( والذين هم على صلواتهم يحافظون ) ( وآن چنان كساني كه همانها بر نمازهايشان محافظت دارند ) . پس افتتاح ايمان وختم ايمان به نماز است ، وثمره ء آن هم اين آية است : ( أولئك هم الوارثون - الذين يرثون الفردوس هم فيها خالدون ) واز سنت همين اندازه بس است كه از حضرت صادق ( عليه السلام ) روايت شده كه فرمودند : بعد از معرفت خدا چيزى را أفضل از اين صلوات پنجگانه نمى دانم ، وعدم علم از آن حضرت ، علم به عدم است ، واين روايت بيان كلام خداست ، وخداوند متعال هم در قرآن مجيد مى فرمايد : ( ذلك الكتاب لا ريب فيه هدى للمتقين الذين يؤمنون بالغيب ويقيمون الصلاة ) بعد از ايمان به غيب اقامهء نماز ذكر شده است . ودر عظمت نماز همين اندازه كفايت مى كند كه جامع تر از نماز بين عبادات عبادتي يافت نمى شود ، زيرا اين عبادتي است مشتمل بر عبادت فعلى وبر عبادت قولي ، وعبادت فعلى آن شامل افعال عبادي از ركوع وسجود وقيام وقعود است ، وعبادت قولي آن شامل قرائت وذكر وجامع جميع معارف إلهية از تسبيح وتكبير وتحميد وتهليل كه أركان اربعهء معارف حضرت حق سبحانه وتعالى است ، ومشتمل است بر تمام عبادات ملائكهء مقربين ، كه عده اى از آنها عبادتشان در قيام است وعده اى در قعود وجمعى در ركوع وجمعى در سجود . وعناوينى كه براي نماز در روايات وارد شده زياد است كه از آن جمله است : " رأس الدين ، واخر وصايا الأنبياء ، وأحب الاعمال ، وخير الاعمال ، وقوام الاسلام ، واستقبال الرحمن ، منهاج الأنبياء ، وبه يبلغ العبد إلى الدرجة العليا " . ( دوم ) انسان مواظب باشد كه به عجله وشتاب زدگى نماز نخواند ، ودر حال نماز به ياد خدا وبا خضوع وخشوع ووقار باشد ، ومتوجه باشد كه با چه كسى سخن مى گويد وخود را در مقابل عظمت وبزرگى خداوند عالم ناچيز ببيند . ونيز بايد نمازگزار توبه واستغفار نمايد وگناهانى را كه مانع قبول شدن نماز